Elektronik ticaret ya da kısaca e-ticaret, 1995 yılından sonra İnternet
kullanımının artmasıyla ortaya çıkan, ticaretin elektronik ortamda yapılması
kavramıdır.
Mal ve hizmetlerin üretim, tanıtım, satış, sigorta, dağıtım ve ödeme
işlemlerinin bilgisayar ağları üzerinden yapılmasıdır. Elektronik ticaret,
ticari işlemlerden biri veya tamamının elektronik ortamda gerçekleştirilmesi
yoluyla reklam ve pazar araştırması, sipariş ve ödeme, teslimat olmak üzere üç
aşamadan oluşmaktadır.
Elektronik ticaret, tüm dünyada ticaretin serbestleştirilmesi eğilimi ile
birlikte, 2000'li yıllardan sonra yaşanan ve bilgi iletişimini kolaylaştıran
teknolojik gelişmelerin bir parçası olarak ortaya çıkmıştır.
Elektronik ticaret, üretici ve tüketicileri, özellikle KOBİ'leri geleneksel ticaret engelleri olan pazara uzaklık, bilgi eksikliği ve talebe uygun üretim yapılamayışı gibi dezavantajlardan kurtarabildiği ölçüde yararlı olacaktır. Ancak, elektronik ticaret ülkelerin tüm ticari sorunlarını (örneğin ulusal tedarik zincirindeki halkaları) çözemez.
Normal koşullarda ortalama 10 yıl alan markalaşma süreci, elektronik ticaret sayesinde 2 yıla inmiş durumdadır. Bugün "Dünyanın en büyük 500" şirketi listesinde bundan birkaç yıl önce kurulmuş olan onlarca e-şirket yer alıyor.
Etkisi küresel olan İnternet ekonomisi, hem ticaret hem de siyaseti etkiler. Tüm dünya çapında, iş dünyasının önderleri, kendi şirketlerinin ayakta kalma ve rekabet edebilme yetilerinde internetin oynadığı rolü kabul etmektedir. Şirketlerin, bu yeni ekonomide rekabet edebilmek için internetin gücünden yararlanma gereksinimi ortaya çıkmıştır.
E-ticaretin uluslararası kabul görmüş iki türü vardır: işletmeler arası (B2B) ve işletmeden-tüketiciye (B2C) e-ticaret.
B2B genelde firmalar arası iş süreçlerini birbirine bağlayan e-ticaret türü denebilir. Mesela Tedarikçi ile bayiler arasında siparişlerin internet üzerinden yapılması, süreçlerin internet üzerinden yürütülmesi örnek gösterilebilir. B2C ise örneği gün geçtikce artan bir e-ticaret modelidir.